ДЕЛ ОД ПИШУВАЊЕТО НА ИСТОРИЧАРОТ АНТОНИ АМБРОЖИЧ ЗА РАНОТО АНТИЧКО МАКЕДОНСКО КРАЛСТВО

Во третото поглавие на публикацијата „Историја на македонскиот народ од антички времиња до денес“, во кој се вели дека со истражувањето на натписите, спроведено е истовремено и независно лингвистичко истражување на разни антички текстови ги имаме видено сите натписи и преводи на Дура-Еуропос. 

Еве што Антони Амброжич, преведувачот на натписот, има да каже во врска со тоа:

“…пасусите беа пронајдени на различни места на римската тврдина Дура-Еуропос на реката Еуфрат. Со оглед на фактот дека командантот на стрелците ја прави својата посвета кон Митра /Mithras/ на венетски јазик, како што може да се види од пасусот што следи, голема е веројатноста дека има други венетски натписи на оваа локација. Натамошните истражувања несомнено ќе ги откријат истите.

Пасусите што следат се само репрезентативни примероци и во никој случај не се исцрпени.” (Стр. 74, Антони Амброжич, Збогум на Бретања, транскрипција и превод на пасуси и топоними на венетски јазик /Anthony Ambrozic, Adieu to Brittany, a transcription and translation of Venetic passages and toponyms/).

Откако го превел пасусот, еве што рекол Амброжич: “Бидејќи научниците припишуваат дека пасусот XXXXIV е од 170 година од нашата ера, … ние со сигурност можеме да заклучиме дека оние што говореле на венетски јазик во Дура-Еуропос и претходеле на римската анексија од 165 година по Христа.

Низ целата селеукидска (македонска доминација) помеѓу 300 години пред Христа и 100 години по Христа, позицијата командант (strategos) била привилегирана за потомците на првите македонски освојувачи. Откако го анексирале местото, Римјаните останале верни на оваа практика, ако не поради друга причина, тогаш поради недостаток на други извори на лидерство во распространетата гранична зона.

Според тоа, гледаме еден потомок на некогашни македонски владетели како прави посвета на неговиот Бог на се’ уште постоечкиот венетски јазик на своите предци, по околу четири и пол века по освојувањето. Опстанокот на јазикот може да се припише на затворениот круг, на цврсто затегнат јазол на македонската плутократија која владеела со автохтоните народи во една хегемонска пустинска област.

1del1

Основан од Селеук I Никатор, еден од генералите на Александар Македонски (чиј татко бил генерал на Филип Македон), градот Дура-Еуропос, откако бил закопан да лежи нем на бреговите на реката Еуфрат во текот на сиве овие бројни векови, сега нам ни зборува за еден народ на друга река, во друго време, на друг континент.

Во V век пред Христа, Херодот (I, 196), откако ги открил нив по долното течение на Дунав, ги нарекол Енети /Enetoi/ (Венети). ” (Стр. 86, Антони Амброжич, Збогум на Бретања, транскрипција и превод на пасуси и топоними на венетски јазик).

Така, стотици македонски зборови од словенско потекло се најдени и преведени од Хомеровите книги. Македонски натписи од времето на Александар, исто така, се преведени и е докажано дека содржат зборови од словенско потекло. Благодарение на напорите на Александар Донски, Антонио Шкокљев-Дончо, Ташко Белчев, Одисеј Белчевски и други, овие откритија се изнесени во јавноста.

Да не заборавиме дека, исто така, постојат пространи региони во северна, централна и источна Европа, вклучувајќи го и Пелопонез, кои до денес се’ уште имаат многу словенски топоними, а некои од нив датираат од предисториските времиња.

На поинаква тема, наше убедување е дека бројни големи војни се случиле во Македонија помеѓу 1.200 година пред Христа и 800 година пред Христа, кои можеби се одговорни за уништувањето на македонската протословенска цивилизација. Врз основа на доказите од бронзеното доба, најдени во многу гробници исполнети со урни во Македонија, тие војни може исто така да се одговорни за десеткувањето на македонското население.

Независни докази за овие војни може да се најдат во Хомеровите епови каде тие се сместени пред VIII век пред Христа. Не бевме во состојба да најдeме информации за обемот и траењето на овие војни, но напредокот постигнат кај металните оружја ги направил истите да бидат смртоносни и разорни за Македонците и околните популации.

Трауматизирани од разурнувањата, оние што ги преживеале војните ги изгубиле модерните патишта, останале изолирани и повторно потонале во племенски живот. Без одбрана и лишено од население, малото македонско кралство тогаш било ранливо на инвазии.

По војните, ретко населените региони, распарчени од војната, доживеале прилив на население од соседните племиња. На најјужната точка на Балканот, во близина на средоземниот брег, приливот, главно, бил од Блискиот Исток. Погоре кон внатрешноста напливот бил, главно, од север и од исток.

Се верува дека пролонгираната изолација и невообичаениот прилив на население, за релативно краток временски период предизвикале големи промени во некои места, а речиси никакви промени во други места. Крајбрежните народи кон југ, под влијание на понапредните цивилизации од Блискиот Исток, развиле демократски политички систем и го унапредиле земјоделството што им овозможило да можат да ги исхрануваат големите градови. Оние во внатрешноста, пак, од друга страна, под влијание на своите попримитивни северни соседи, напреднале многу малку.

Не најдовме никакви информации кои би покажале дали македонската цивилизација постоела пред големите војни или не постоела. Ако постоела, можеме да кажеме дека до 800 година пред Христа, Македонија била на патот на своето закрепнување, повторно потврдувајќи се себе си како главна сила во регионот и повторно насочена кон судир со нејзините соседи. Тогаш било само прашање на време кога ќе се случи друга голема војна за повторно да го проголта целиот регион. Но, за среќа, тоа нема да се случи во наредните петстотини години.

Традиционалните историчари многу им припишуваат на античките градови-држави, а речиси ништо на античките Македонци. Античките хеленски градови-држави, на пример, биле цивилизирани, “смели и интелигентни, способни самите да управуваат со себе. Но, варварите кои се “покорни по природа”, или смели но глупави, или и покорни и глупави, не можеле самите со себе да управуваат.” (Стр. 7-8 Николас Г. Л. Хамонд. Чудото што било Македонија /Nicholas G. L. Hammond, The Miracle that was Macedonia/). Ако бил таков случајот, зарем немало античките градови-држави да ја добијат битката кај Херонеја?

1del2 1del3

Macedonia in Ancient Times (Македонците во античкиот период), А. Шкокљев, С. Николовски- Катин и Р. Стефов, „Македонска искра“, Скопје, 2010, 1-232, (на англиски). The Balkans and Macedonia (Балканот и Македнија), A. Shkokljev-Doncho, S. Nikolovski-Katin, R. Srefov, „Контура“, Скопје, 2014, 1-308, (на англиски).

Ако античките хеленски градови-држави биле најцивилизираниот и најдоминантниот народ во античкото време, како што вели Хамонд, зошто тие не доминираат со светот денес? Зошто нивната супериорна цивилизација изумрела? Научно е докажано дека цивилизираните луѓе имаат поголемо влијание врз нецивилизарните. Обратно, нецивилизираните луѓе имаат многу мало влијание врз цивилизираните, без разлика кои се подоминантни. Египет е одличен пример за ова.

Зошто толку многу народи, на толку пространа територија, денес говорат словенски, дериват на предисторискиот македонски јазик, ако атичкиот јазик бил наводно најдоминантен јазик? Зошто не постои ниту едно село во Македонија пред 1912 година кое има грчко име или во кое  се зборува грчки? Ако примитивните Словени ги освоиле и асимилирале таканаречените хеленизирани и цивилизирани Македонци, зошто тие не го присвоиле нивниот понапреден јазик, култура и топоними?

Одговорот е многу едноставен. Македонците никогаш не биле хеленизирани и, според тоа, го задржале својот словенски јазик и словенската култура од времето на Венетите. Неодамнешните и независни генетски студии и студиите за ДНК потврдуваат дека современите Македонци се еден од најстарите народи кои денес живеат на Балканот. Да се мисли дека една интелектуално инфериорна раса би заменила супериорна раса, не само што е далеку од умот, туку, исто така, е и ненаучно.

Продолжува 

Пишуваат:

1slave5РИСТО СТЕФОВ И

1slave6СЛАВЕ КАТИН

 

„Историја на македонскиот народ од антички времиња до денес“ од Ристо Стефов (Chris Stefou)

Делото „Историја на македонскиот народ од антички времиња до денес“, „Македонска искра“, Скопје, 2008 на 500 страници (на македонски јазик), е публикација на Ристо Стефов (Chris Stefou), роден на 11 јуни 1953 година во револуционерното село Ошчима, Леринско, во Беломорска Македонија. Како последица на економско-политичките случувања во Егејска Македонија, неговото семејство се иселило од дедовкиот праг во 1965 година кога Ристо имал дванаесет години и за секогаш се населиле во демократска Канада.

Ристо Стефов (Chris Stefou) е писателот кој живе и твори во Канада и кој ја афирмира Македонија од античко време до денес. Тој е добро познат во македонската заедница во Торонто, а е афирмиран автор во македонската дијаспора и во етничка Македонија. Ристо е автор на поголем прој публикации со кои се покажа и долажа како вљувеник во историјата и вистина за македонскиот народ и етничка Македонија.

Тој е автор на делото „History of the Macedonian people from ancient times to the present“ чиј преводот од англиски на македонски јазик под наслов „Историја на македонскиот народ од антички времиња до денес“ е на Соња Прус, а го уредил и подготвил за печат авторот на овие редови, Славе Катин. Делото е издание на книгоиздателството „Македонска искра“ од Скопје, во 2008, на 505 страници, а е отпечатено во печатницата „Софија“ во Богданци. Рецензенти на делото се: академик Антоније Шкокљев – Дончо и Славе Николовски – Катин.

Оваа значајно историско дело кое за прв пат е печатено на англиски јазик во Торонто е огледало на вистината за македонскиот народ и за Македонија од антички времиња до денес. Книгата е поделена на 29 глави во кои се третира историскиот развој на македонскиот народ и Македонија од најпрвото македонско кралство преку издигнувавето на Македонската Империја, до денешното формирање на македонската независна, демократска и самостојна држава – Република Македонија.

За излегувањето на книгата „Историја на македонскиот народ од антички времиња до денес“ од Ристо Стефов на македонски јазик е заслужен Славе Катин. Тој е рецензент на книгата, ја уреди, ја подготви за печат, неговата издавачка куќа „Македонска искра“ ја издаде книгата и ја промовираше во Република Македонија. Славе Катин како публицист е аналитичар на Македонците во светот и е познат на македонската и на меѓународната јавност по неговите бројни публикации, новинарски и научни трудови кои се посветени, главно, на етничка Македонија, на животот на Македонците во светот, на Македонската православна црква – Охридска архиепископија и на античка Македонија.

1224

Исто така, неговото творештво се однесува и на низа други аспекти поврзани со македонската дијаспора, како и со културата, литературата, јазикот, историјата, журналистиката и религијата. Тој е aвтор на шеесет публикации, од кои 22 се со името „Македонија“, 20 се монографии на македонски и на англиски јазик за познати личности во дијаспората и Република Македонија, а седум дела се лексикогравски изданија. Исто така, Катин е автор на над стотина научни трудови презентирани на различни симпозиуми, трибини и други собири, како и на околу 5.000 новинарски текстови објавени во Македонија и во светот.

Инаку, во предговорот на делото „Историја на македонскиот народ од антички времиња до денес“  се вели дека уште од почетокот, грчката, бугарската и српската држава, а во помал степен и албанската, систематски ги користат сите можни средства, вклучувајќи пропагандна војна, за да го негираат постоењето на македонската нација. Тие го прават ова не поради тоа што Македонците не постојат, туку за да ги узурупираат целосно македонските територии и богатото македонско наследство.

Се’ до неодамна, немаше организирани македонски претставници да зборуваат во името на македонскиот народ и за нивните права како граѓани на овој свет, па затоа непријателите на Македонија – Грците, Бугарите, Србите и, од неодамна, Албанците – зборуваа во нивно име.

Сега, дојдено е времето кога Македонците ги земаат работите во свои раце и ги оспоруваат старите верувања и нелегитмноста на оние кои зборуваат во нивно име.

Само Македонците се законски наследници на македонското наследство и се составувачи на македонската историја.

Македонците не се Грци, Бугари, Срби или Албанци. Ниту, пак, истовремено можат да бидат Грци, Бугари, Срби и Албанци, како што тврдат нивните непријатели.

Грција тврди дека “Македонија е грчка” и дека таа е тоа четири илјади години. Спротивно на античките и современите докази, тие продолжуваат да инсистираат дека античките Македонци биле Грци. И, пак, спротивно на доказите и без доказен материјал, современите Грци тврдат дека тие се директни потомци на античките Грци и дека како такви се законски сопственици на античкото наследство. 

Освен тоа, а и без трошка докази, тврдат дека “сите” антички Македонци биле убиени во текот на таканаречените “инвазии на Славјаните” во V и VI век по Христа и дека не останал никој друг освен Грците да полагаат право на македонското наследство. Грците, повторно, без никакви докази, тврдат дека модерните Македонци се Словени кои извршиле инвазија на Македонија во текот на V и VI век по Христа и дека немаат ништо заедничко со античките Македонци, па, според тоа, немаат право на македонското наследство.

Книгата „Историја на македонскиот народ од антички времиња до денес“  ги оспорува сите грчки тврдења и без никакво сомнение ќе докаже дека тие не се ништо друго освен еден “грчки мит”.

Прво, добро е познато дека една “грчка држава” никогаш не постоела пред 1829 година. Античките градови-држави биле освоени од страна на Филип II, крал на Македонија, во 338 година пред Христа и никогаш не биле обединети во една држава с’е до создавањето на грчкото кралство во 1832 година. Зарем не биле Македонците тие кои ги освоиле античките градови-држави? Како тогаш античка Македонија може да биде грчка?

Големите сили го создадоа современтото грчко кралство за првпат во 1832 година како обид да се подели Отоманската Империја и да се спречи формирање на една словенска држава на Балканот. Големите сили, Британија и Франција, ја создадоа современа Грција само со цел да го блокираат рускиот пристап до Средоземното Море.

Што се однесува до чистотата на современата грчка нација, постојат изобилни докази, и историски и научни, кои им противречат на современите грчки тврдења. На пример, не постои современа чиста грчка раса која потекнува директно од античките градови-држави. Денешните современи Грци, како и другите нации на Балканот, се составени од Словени, Македонци, Турци, Албанци, Роми, Власи итн.

Еден современ Грк е само Грк по образование или асимилација и нема корени постари од 1832 година кога грчката држава и грчката нација/народ биле создадени за првпат. Современиот Грк не само што нема митско минато, туку, за жал, ги напуштил и се откажал од своите вистински корени и наследство.

Постојат многу примери за тоа како градовите-држави постигнале националност на сметка на други раси/етнички групи. На пример, кога за првпат во 1912 година Грција ги окупирала македонските територии, немало Грци кои живееле во Македонија.

1225jovcegКовчегот од Кутлеш (Палатица) 

Сепак, неколку години подоцна, грчката држава продуцирала статистички податоци кои покажувале дека големо мнозинство од македонското население било грчко. Како било можно тоа? Во реалноста, тоа не било можно. Грчката држава бесрамно го асимилирала македонското население со насилно менување на  македонските имиња и топоними во грчки имиња и топоними.

Во текот на дваесеттите години од минатиот век, во текот на размената на своето население со Турција, Грција увезла еден милион христијански Турци од Мала Азија што претставувало околу една петтина од нејзиното цело население и најголемиот дел од нив ги населила во Македонија. Овие луѓе, исто така, станале Грци со сила.

Вистинскиот недостаток, односно пукнатина, во генеологијата на претензијата на грчката држава врз античките народи е што, по осумдесет години живеење на македонска почва, таа ги убедила азиските новодојденци дека тие се законските сопственици на македонските земји и наследство, бидејќи им било кажано дека тие се вистинските директни потомци на античките Македонци, а не автохтоното македонско население што тие го замениле.

Грчката држава не се срами да прибегне кон измама и лаги, дури и кон својот сопствен народ за да го убеди светот дека само Грција и само Грците се законски наследници на македонските земји и нивното наследство. Сето ова се прави на сметка на вистинските Македонци кои живееле на тие земји стотици генерации и кои сега се раселени и истиснати.

Продолжува

Пишуваат:

121slave РИСТО СТЕФОВ И

1slave 3 СЛАВЕ КАТИН